Day: January 26, 2021

รับสอนทำบทความวิจัยและวิชาการ
“บทความทางวิชาการ” หรือ Academic article นั้น หมายถึง งานเขียนวิชาการซึ่งมีการวิเคราะห์ประเด็น ตามหลักวิชาการ โดยมีการสำรวจวรรณกรรมและวิเคราะห์อย่างเป็นระบบ เพื่อสนับสนุน จนสามารถสรุปผลการวิเคราะห์ในประเด็นนั้นได้ โดยรูปแบบของบทความวิชาการ จะประกอบด้วย การเกริ่นนำที่แสดงเหตุผล หรือที่มาของประเด็นที่ต้องการอธิบายหรือวิเคราะห์ กระบวนการอธิบายหรือวิเคราะห์ และบทสรุป มีการอ้างอิงบรรณานุกรม ที่ครบถ้วนและสมบูรณ์

บทความวิจัย” หรือ Research article นั้น เป็นบทความที่เป็นผลงานต่อเนื่องจากงานวิจัย หรือสกัดมาจากงานวิจัย บทความประเภทนี้ เป็นบทความที่ประมวลสรุปกระบวนการวิจัย ให้มีความกระชับและสั้น สำหรับตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิชาการ สื่อสิ่งพิมพ์ หรือที่ประชุมสัมมนา โดยการพิมพ์เผยแพร่บทความวิจัย ต้องผ่านการกลั่นกรองและตรวจสอบ เนื้อหาสาระและความถูกต้อง จากผู้ทรงคุณวุฒิในวงวิชาการนั้นๆ (Peer review) นอกจากนี้ จะต้องมีรูปแบบการจัดพิมพ์ ให้ได้ตามเกณฑ์มาตรฐานของวารสาร หรือคณะกรรมการประเมิน

      การบริการรับทำบทความวิชาการและบทวิจัย ทางเราได้ทำตามหลักวิชาการตีพิมในฐานTCI/Scopus เป็นต้น โดยมีทีมงานที่การันตีคุณภาพที่มากด้วยประสบการณ์และความรู้

♦️ รายงาน (Report) บทความวิชาการ (Academic Article) ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษและภาษาจีน รับจ้างเขียนบทความทั่วไป เชิงวิชาการ การเงิน การตลาด เศรษฐศาสตร์ และบทความอื่นๆอีกมากมาย
♦️ การเขียนบทความจะเน้นการอ่านวิพากษ์และวิจารย์งานหรือทฤษฎีเดิม เพื่อให้ผู้อ่านมีความคล้อยตามและและทำให้ข้อมูลนั้นมีความน่าเชื่อถือ
♦️ ทีมงานจะเร่งดำเนินการในการหาข้อมูล เพื่อนำมาสังเคราะห์ข้อมูลและทำให้เนื้อหาอ่านเสร็จสมบูรณ์ เพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจ ครบองค์ประกอบและสามารถนำไปไปใช้เป็นการสรุปความได้ อย่างถูกต้องและครบถ้วนตามที่ลูกค้าต้องการ โดยจะมีหลักการอ้างอิง APA เป็นแบบหลักในการใช้อ้างอิง (Reference)
♦️ เรามีทีมงานที่เชี่ยวชาญด้านบทความวิชาการและบทความวิจัย ตามหลักวิชาการตีพิมพ์ในฐาน TCI/Scopus เป็นต้น โดยทีมงานดังกล่าวเป็นทีมงานที่มีคุณภาพและน่าเชื่อถือ

เกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์ ฉบับบัณฑิตศึกษา

การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์

      วารสารมนุษยศาสตร์ ฉบับบัณฑิตศึกษารับตีพิมพ์ผลงานวิชาการในรูปแบบบทความวิจัย บทความ วิชาการและบทวิจารณ์หนังสือภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศในสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ได้แก่ สาขาวิชาภาษาและวรรณคดี วัฒนธรรมและวัฒนธรรมศึกษา การแปล สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา

ประวัติศาสตร์ ปรัชญาและศาสนา บรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ บทความต้องไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารและไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่นเรื่องที่ได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการกลั่นกรองจากผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาที่เกี่ยวข้อง และได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ

บทความที่รับพิจารณาตีพิมพ์ต้องพิมพ์เป็นภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศ พิมพ์บนกระดาษ ขนาด A 4 ด้วยตัวอักษร Angsana New ขนาด 16 pt. ความยาวไม่เกิน 15 หน้า (รวมบรรณานุกรม) การตั้งหน้า กระดาษ ระยะขอบ บน-ล่าง ซ้าย-ขวา 1 นิ้ว หรือ 2.54 เซนติเมตร และมีรายละเอียด ดังนี้

  1. ชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน (ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ)

  2. ตำแหน่งทางวิชาการ (ถ้ามี) หน่วยงานที่สังกัด อีเมล์ และเบอร์โทรศัพท์

  3. บทคัดย่อ (abstract) ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ความยาวประมาณ 250 คำ

  4. คำสำคัญ (keyword) ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ

  5. เนื้อหาของบทความ

          5.1 บทความวิจัย ความยาวไม่เกิน 15 หน้า ประกอบด้วย บทนำ วิธีการศึกษา ผลการศึกษา อภิปรายผล ข้อเสนอแนะ และเอกสารอ้างอิง

          5.2 บทความวิชาการ ความยาวไม่เกิน 15 หน้า ประกอบด้วย บทนำ เนื้อหา บทสรุป และ เอกสารอ้างอิง

          5.3 บทวิจารณ์ ความยาวของบทความ 3-5 หน้า พร้อมเอกสารอ้างอิง

          5.4 งานแปลหรือเรียบเรียงจากภาษาต่างประเทศ ต้องมีหลักฐานการอนุญาตให้ตีพิมพ์เป็น ลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์

  6. การอ้างอิงใช้รูปแบบของสมาคมจิตวิทยาอเมริกัน (APA)

        6.1 การอ้างอิงแทรกในเนื้อเรื่อง ให้ใช้การอ้างอิงแบบนาม-ปี (name-year system) โดย ระบุชื่อผู้แต่ง ปีพิมพ์ และเลขหน้าของเอกสาร ไว้ข้างหน้าหรือข้างท้ายข้อความที่ต้องการอ้างอิงแหล่ง ที่มาของข้อความนั้น เช่น

             (รุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล, 2555, หน้า 15)

             (รุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล และสุจิตต์ วงษ์เทศ, 2558, หน้า 10-12)

             (Nord, 1991, p. 13)

             (Nord & Vermeer, 2002, pp. 7-9)

         6.2 เอกสารอ้างอิง (Reference) เป็นการรวบรวมรายการเอกสารทั้งหมดที่ผู้เขียนใช้อ้างอิง ในเนื้อหา นำมาจัดเรียงตามลำดับตัวอักษรชื่อผู้แต่ง และเรียงภาษาไทยก่อนภาษาอังกฤษ

ไกเกอร์, อาร์โน. (2551). อำลาเบอร์ลิน: Abchied von Berlin. ใน รวมเรื่องสั้นภาษา เยอรมัน (อัญชลี โตพึ่งพงศ์, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วงกลม.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2545). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สัญชัย สุวังบุตร. (2552). โอลิมปิก ค.ศ. 1936: กีฬาแห่งสวัสดิกะ. วารสารราชบัณฑิตยสถาน, 34(1), 89.

Chomsky, N. (1988). Language and problems of knowledge: The Managua lectures. Cambridge, MA: MIT Press.

โครงการ “พัฒนาประสิทธิภาพบุคลากร” กิจกรรม พัฒนาการเขียนบทความวิจัย และบทความวิชาการ

หัวข้อหลัก 1 : ศึกษาตัวอย่างบทความวิชาการ/ วิเคราะห์โครงสร้างและองค์ประกอบ
หัวข้อย่อย ลิงค์
การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน http://www.educ.su.ac.th/2013/images/stories/081957-02.pdf
วิธีการวิจัยเชิงผสมผสานทางการศึกษา https://tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/download/7084/6113/
ประเด็นและแนวโน้มการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ศึกษา http://ejournals.swu.ac.th/index.php/JSTEL/article/view/7284
กรอกข้อมูลวิเคราะห์ที่ https://docs.google.com/spreadsheets/d/1iTsUkbRfXLkIzk5ReFM3EEu3hPwnlz0V3VaZ4K-Nfsk/edit#gid=0

หัวข้อหลัก 2 : การร่างองค์ประกอบของบทความวิชาการด้วยเครื่องมือ 3 แบบ

หัวข้อย่อย ลิงค์
Flowchart (Lucidchart) https://www.lucidchart.com/pages/?noHomepageRedirect=true

หัวข้อหลัก 3 : เครื่องมือและเทคนิคเพื่อช่วยอำนวยความสะดวกในการเขียนบทความ

หัวข้อย่อย ลิงค์
Mendeley https://www.mendeley.com/download-desktop/
Grammarly https://www.grammarly.com/office-addin/windows

นำเสนอและแลกเปลี่ยนเรียนรู้

https://drive.google.com/drive/folders/13fjLNly_jDbmXiIQn89nxY4BdVoZqR9Z?usp=sharing

1.1 โครงสร้างของบทความวิชาการ

บทความวิชาการทั่วไปเป็นการนำเสนอผลงานอย่างเป็นระบบ มีโครงสร้างที่เป็นแก่นดังนี้

หัวข้อเรื่อง
ชื่อผู้เขียน

1. คำนำ หรือ ความนำ The thesis statement หรือ statement problem
2. เนื้อหา วิธีการศึกษา ผล ประเด็นหรือเนื้อเรื่องที่ต้องการนำเสนอ
3. บทสรุป วิเคราะห์ ข้อเสนอแนะ
4. บรรณานุกรม
5. คำสำคัญ Key words

ตัวอย่างโครงสร้างบทความวิชาการ
ตัวอย่างที่ 1 โครงสร้างบทความในวารสาร Library & Information Science Research

โครงสร้างแบ่งตามแนวของบทความวิจัยทั่วไป

1. Introduction
2. Problem statement
3. Literature review
4. Procedures
5. Findings
6. Discussion

ตัวอย่างที่ 2 โครงสร้างบทความวิชาการ ตามการพัฒนาของเนื้อหา

โครงสร้างแบ่งตามเนื้อหาหรือประเด็นที่ผู้เขียนต้องการนำเสนอ

Introduction
Terminological caveats
Objects and content
People
Technology
Human-information interaction
Human-information interaction implications and discussion
New roles for information professionals
New forms of information
Research challenges
Conclusion

ตัวอย่างที่ 3 โครงสร้างของบทความวิชาการตามการพัฒนาของเนื้อหา

โครงสร้างแบ่งตามเนื้อหาหรือประเด็นที่ผู้เขียนต้องการนำเสนอ

1. Introduction
2. Immaterial Texts
3. Medium and Message
4. The Importance of Paper-Based Artifacts
5. Microfilming
6. Digitizing
7. Conclusions

การเขียนบทความ
บทความวิชาการ (academic article) เป็นข้อเขียนเชิงสาระที่ผู้เขียนตั้งใจหยิบยกประเด็นใด ประเด็นหนึ่ง หรือปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในแวดวงวิชาการ วิชาชีพ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หรือวิพากษ์ ทัศนะหรือแนวคิดเดิม และหรือนาเสนอหรือเผยแพร่แนวคิดใหม่ เพื่อมุ่งให้ผู้อ่าน เปลี่ยนหรือปรับเปลี่ยน แนวคิด ความเชื่อมาสู่แนวคิดของผู้เขียน บทความวิชาการเน้นการให้ความรู้เป็นสำคัญและต้องอาศัยข้อมูล ทางวิชาการ เอกสารอ้างอิง และเหตุผลที่พิสูจน์ได้เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือให้แก่ผู้อ่าน
วัตถุประสงค์ของการเขียนบทความวิชาการ วัตถุประสงค์ของการเขียนบทความวิชาการมีอยู่หลายประเด็นด้วยกัน ส่วนใหญ่แล้วจะต้องการให้ ผู้อ่านได้รับ ความรู้ข้อเท็จจริง ข้อคิดเห็น แนวทางปฏิบัติวิธีการแก้ปัญหาข้อคิด แรงบันดาลใจ ข้อแนะนา ข้อเสนอแนะ ในการเขียนบทความวิชาการแต่ละครั้งผู้เขียนควรจะกำหนดวัตถุประสงค์ของการเขียนให้ชัดเจน ว่าต้องการให้ผู้อ่านได้รับประโยชน์จากบทความในด้านใด เพราะในการเขียนบทความทางวิชาการถึงแม้จะ เป็นเรื่องเดียวกันแต่อาจมีวิธีการนาเสนอแตกต่างๆกัน หากผู้เขียนมีวัตถุประสงค์ในการเขียนต่างกัน
ในการกำหนดวัตถุประสงค์ของการเขียนบทความวิชาการนั้น ผู้เขียนจะต้องตอบคาถามตามหลัก 5 W 1 H ก่อนที่จะ ทำการเขียนบทความวิชาการเพื่อเป็นแนวในการกำหนดทิศทางของการเขียนและรูปแบบวิธีการนาเสนอ เนื้อหาในบทความวิชาการดังกล่าว โดย 5 W 1H ประกอบด้วย Who จะเขียนให้ใครอ่าน” ผู้เขียนบทความ วิชาการจะต้องทราบกลุ่มเป้าหมายที่ชัดเจนว่าบทความดังกล่าวจะนาเสนอให้กลุ่มผู้อ่านที่เป็นกลุ่มหลักคือใคร เช่น พนักงานสอบสวน นักวิชาการ หรือประชาชนทั่ว ๆ ไป เป็นต้น ทั้งนี้เนื่องจากจะได้กำหนดวิธีการนา เสนอและเรื่องได้เหมาะสมกับกลุ่มผู้อ่าน ตลอดจนเป็นแนวทางในการวางโครงเรื่องและการยกตัวอย่างใน เนื้อหาให้สอดคล้องกับผู้ผ่าน What จะเขียนเรื่องอะไร” หลังจากที่ได้กำหนดชัดเจนแล้วว่าจะเขียน บทความวิชาการให้กับใครอ่าน คาถามต่อมาที่ต้องตอบคือ จะเขียนเรื่องอะไร ซึ่งเรื่องที่จะเขียนจะต้อง สอดคล้องกับกลุ่มผู้อ่านด้วย Where จะเขียนเพื่อเผยแพร่ที่ไหน” สาหรับแหล่งที่จะเผยแพร่นั้นก็มี ความสำคัญ เพราะแหล่งเผยแพร่แต่ละแห่งจะมีวัตถุประสงค์เฉพาะหรือมีกลุ่มผู้อ่านเฉพาะ เช่น เผยแพร่ผ่าน วารสารวิชาการของมหาวิทยาลัย เผยแพร่ผ่านสื่อหนังสือพิมพ์หรือวารสารบันเทิงลักษณะการเขียนบทความ วิชาการจะต่างกัน นอกจากนี้รูปแบบการเขียน การอ้างอิง ลำดับหัวข้อของบทความที่เสนอผ่านแหล่งที่ แตกต่างกันก็แตกต่างกันด้วย When เวลาที่จะนาบทความลงเผยแพร่คือเมื่อใด” การรู้ช่วงเวลาที่จะ เผยแพร่บทความนับเป็นประเด็นสำคัญอีกประเด็นหนึ่ง เนื่องจากบทความบางเรื่องหากนาเสนอในช่วงเวลาที่ ไม่เหมาะก็อาจจะไม่ดึงดูดความสนใจของผู้อ่าน
1) ชื่อเรื่อง (title) การกำหนดชื่อเรื่อง ต้องใช้ภาษาที่เป็นทางการ ชื่อเรื่องชัดเจน ตรงไปตรงมา และ ครอบคลุมประเด็นของเรื่องและมีความยาวไม่เกิน 100 ตัวอักษร ชื่อเรื่องจะต้องสื่อถึงเนื้อหาของเรื่อง ซึ่งต้อง มีลักษณะที่เจาะลึก ไม่กว้างเกินไป มีความใหม่และน่าสนใจสอดคล้องกับเวลาสถานการณ์
2) บทคัดย่อ (abstract) ควรเขียนให้สั้น กระชับ เน้นประเด็นสำคัญของงานที่ต้องการนาเสนอจริงๆ มีความยาวไม่เกิน 10 ถึง 15 บรรทัด โดยบทคัดย่อมักจะประกอบด้วยเนื้อหาสามส่วน คือ เกริ่นนำสิ่งที่ทำสรุปผลสำคัญที่ได้ ซึ่งอ่านแล้วต้องเห็นภาพรวมทั้งหมดของงาน ควรมีคำ
สำคัญอยู่ในบทคัดย่อเพื่อให้ระบบ สืบค้นฐานข้อมูลตรวจพบ และควรเขียนเป็นสิ่งสุดท้ายหลังจากเขียนส่วนอื่นทั้งหมดแล้ว
3) บทนำหรือคำนำ (introduction) ส่วนนำจะเป็นส่วนที่ผู้เขียนจูงใจให้ผู้อ่านเกิดความสนใจใน เรื่องนั้นๆ ซึ่งสามารถใช้วิธีการและเทคนิคต่างๆ ตามแต่ผู้เขียนจะเห็นสมควร เช่น อาจใช้ภาษาที่กระตุ้น จูงใจ ผู้อ่านหรือยกปัญหาที่กำลังเป็นที่สนใจขณะนั้นขึ้นมาอภิปราย หรือตั้งประเด็นคำถามหรือปัญหาที่ท้าทาย ความคิดของผู้อ่านหรืออาจจะกล่าวถึงประโยชน์ที่ผู้อ่านจะได้รับจากการอ่าน เป็นต้น นอกจากจะเป็นส่วนที่ใช้ จูงใจผู้อ่านแล้ว ส่วนนำเป็นส่วนที่ผู้เขียนสามารถกล่าวถึงวัตถุประสงค์ของการเขียนบทความนั้น หรือให้คำชี้แจงที่มาของการเขียนบทความนั้น ๆ รวมทั้งขอบเขตของบทความนั้น เพื่อช่วยให้ผู้อ่านไม่คาดหวังเกิน ขอบเขตที่กำหนด นอกจากนั้นผู้เขียนอาจใช้ส่วนนานี้ในการปูพื้นฐานที่จะเป็นในการอ่านเรื่องนั้นให้แก่ผู้อ่าน หรือให้กรอบแนวคิดที่จะช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจเนื้อหาสาระที่นาเสนอต่อไป บทนาประกอบด้วย
(1) หลักการและเหตุผล (rationale) หรือความเป็นมาหรือภูมิหลัง (Background) หรือ ความสำคัญของเรื่องที่เขียน (justification) หัวข้อนี้จะทาให้ผู้อ่านได้ทราบเป็นพื้นฐานไว้ก่อนว่าเรื่องที่เลือกมา เขียนมีความสำคัญหรือมีความเป็นมาอย่างไรเหตุผลใดผู้เขียนจึงเลือกเรื่องดังกล่าวขึ้นมาเขียน ในการเขียนบทนำในย่อหน้าแรกซึ่งถือว่าเป็นการเปิดตัวบทความทางวิชาการ และเป็นย่อหน้าที่ดึงดูดความสนใจของผู้อ่าน
(2) วัตถุประสงค์ เป็นการเขียนว่าในการเขียนบทความในครั้งนี้ต้องการให้ผู้อ่านได้ทราบ เรื่องอะไรบ้าง โดยจานวนวัตถุประสงค์แต่ละข้อไม่ควรมีมากเกินไปและวัตถุประสงค์แต่ละหัวข้อจะต้อง สอดคล้องกับเรื่องหรือเนื้อหาของบทความ
(3) ขอบเขตของเรื่อง ที่ผู้เขียนต้องการจะบอกกล่าวให้ผู้อ่านทราบและเข้าใจตรงกัน เพื่อ เป็นกรอบในการอ่านโดยการเขียนขอบเขตนั้น อาจขึ้นอยู่กับปัจจัยในการเขียน ได้แก่ ความยาวของงานที่ เขียน หากมีความยาวไม่มากก็ควรกำหนดขอบเขตการเขียนให้แคบลงไม่เช่นนั้นผู้เขียนจะไม่สามารถนำเสนอ เรื่องได้ครบถ้วนสมบูรณ์และระยะเวลาที่ต้องรวบรวมข้อมูล การกำหนดเรื่องที่จะเขียนที่ลึกซึ้ง สลับซับซ้อน หรือเป็นเรื่องเชิงเทคนิคอาจจะยากต่อการรวบรวมข้อมูลและเรียบเรียงเนื้อเรื่อง ดังนั้นหากมีเวลาน้อยก็ควร พิจารณาเขียนเรื่องที่มีขอบเขตไม่กว้างหรือสลับซับซ้อนมากนัก

รับทำวิทยานิพนธ์

จบการศึกษาได้ เหมือนบุคคลที่ลงมือทำงานวิทยานิพนธ์เอง
ความสะดวกสบายนั้นเป็นสิ่งที่ใคร ๆ ก็อยากจะได้รับ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม แม้แต่กระทั้งนักศึกษาที่กำลังจะจบการศึกษาก็อยากจะได้รับความสะดวกสบายเช่นเดียวกัน จึงทำให้นักศึกษาหลายคนเลือกที่จะจ้างทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ เพื่อแลกกับความสะดวกสบายที่ไม่ต้องทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ด้วยตนเอง แต่สามารถที่จะจบการศึกษาได้ เหมือนกับบุคคลที่ดำเนินการทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ด้วยตนเอง แถนยังสามารถจบการศึกษาได้อย่างรวดเร็ว และประหยัดเวลาในการทำวิทยานิพนธ์ จึงทำให้นักศึกษาหลายคนยอมจ่ายเงินแลกกับวิทยานิพนธ์ที่ได้รับการดำเนินการจากผู้เชี่ยวชาญ และมีความเป็นมืออาชีพเกี่ยวกับการทำวิทยานิพนธ์ เพื่อหวังว่าจะได้รับงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ที่ผ่านกฎระเบียบของมหาวิทยาลัย และจบการศึกษาออกไปทำงานหรือศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้นไป
แต่อย่างไรก็ตาม นักศึกษาอีกหลายคนก็ยังสงสัย และขาดความเชื่อมั่นว่า การจ้างทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์นั้น จะสามารถที่จะจบการศึกษาได้จริง ๆ โดยบริษัทของเรารับตอบ และชี้แจงได้เลยว่า จากประสบการณ์ในสถานศึกษา หรือการให้บริการทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์มาหลายปี พบว่า เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ที่มาใช้บริการบริษัทรับจ้างทำวิทยานิพนธ์หรืองานวิจัยนั้น สามารถที่จะจบการศึกษาได้จริง ๆ และหลายคนก็จบออกไปทำงานที่มีตำแหน่งสูงก็ไม่น้อย แต่การที่จะจบหรือไม่จบการศึกษาจากการจ้างทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์นั้นต้องได้รับความร่วมมือทั้งจากตัวนักศึกษาหรือผู้จ้าง และทางบริษัทรับทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์
เพราะการจ้างทำวิทยานิพนธ์นั้น เป็นเพียงตัวช่วยให้คุณสามารถทำวิทยานิพนธ์ให้เสร็จสมบูรณ์ ตามกฎ ระเบียบของมหาวิทยาลัยหรือถูกต้องความตามความต้องการของอาจารย์ที่ปรึกษา ที่เหลือก็ต้องเป็นความสามารถหรือความตั้งใจของคุณ ที่จะอ่านทำความเข้าใจ ในเนื้อหาสาระของงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ที่คุณจ้างทำให้ได้มากที่สุด เพื่อไปนำเสนอหรืออธิบาย ชี้แจงแก่อาจารย์ที่ปรึกษาให้ได้ ถ้าคุณสามารถตอบคำถามของสงสัยของอาจารย์ที่ปรึกษาหรือคณะกรรมที่ตรวจงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ของคุณได้ เพียงเท่านี้คุณก็สามารถที่จะจบการศึกษาได้เหมือนคนอื่น ๆ แล้ว
ไม่เสียเวลาในการทำงานวิทยานิพนธ์
ก็อย่างที่หลาย ๆ คนรู้ว่า วิทยานิพนธ์หรืองานวิจัยนั้น เป็นงานที่ยาก เพราะต้องใช้ระยะเวลาในการวางแผน และดำเนินงานตามแผนที่วางไว้ อย่างเคร่งครัด เพราะถ้าเกิดความผิดพลาดขึ้น อาจจะทำให้งานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์มีเนื้อหาที่ไม่ครบถ้วน และไม่ผ่านกฎ ระเบียบของมหาวิทยาลัย จึงอาจจะต้องใช้ระยะเวลาในการทำเป็นเดือน ๆ ปี ๆ ซึ่งเป็นการเสียเวลาอย่างมากสำหรับนักศึกษาที่กำลังจะจบการศึกษา ที่ต้องการจะใช้วุฒิไปต่อยอดในการทำงานหรือประกอบอาชีพในอนาคต
การจ้างทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์จึงเป็นตัวเลือกที่ดี สำหรับผู้ที่ไม่ค่อยมีเวลา ไม่ถนัด ไม่ต้องการที่จะทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ด้วยตนเอง ซึ่งเป็นการช่วยลดระยะเวลาในการศึกษาได้ระดับหนึ่ง ทำให้นักศึกษาที่จ้างทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์จะจบการศึกษาได้รวดเร็วกว่านักศึกษาที่ทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ด้วยตนเองอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ การจ้างทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์กับทางบริษัทรับทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ยังทำให้มีเวลาในการทำกิจกรรมได้มากยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นต้องการที่จะมีเวลาให้กับครอบครัว คนรอบข้าง เพื่อนฝูง เพื่อที่จะทำกิจกรรมร่วมกัน กินข้าว ปาร์ตี้ ออกกำลังกาย หรือแม้แต่กระทั้ง การดูแลเอาใจใส่คนที่เรารัก
แต่ถ้าเทียบกับนักศึกษาที่ต้องทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ด้วยตนเอง อาจจะไม่มีโอกาสหรือมีโอกาสน้อยในการที่จะทำกิจกรรมตามความต้องการของตนเอง จึงทำให้นักศึกษาหลายคนเกิดความเครียด และตัดสินใจที่จะจ้างให้ทางบริษัทรับทำวิทยานิพนธ์ดำเนินงานแทน เนื่องจากในปัจจุบันการจ้างทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ง่ายเพียงไม่กี่คลิก
อย่างเช่นบริษัทของเรา ก็จะมีขั้นตอนในการขอรับบริการได้เพียงไม่กี่ขั้นตอน ขั้นแรกจะต้องค้นหาบริษัทของเราให้เจอแล้วคุณก็เลือกช่องทางการติดต่อได้เลยว่า สะดวกที่จะติดต่อช่องทางไหน โดยทางบริษัทเราจะมีช่องทางการติดต่อหลัก ๆ 3 ช่องทาง หนึ่งแอดไลน์คุยกัน สองโทรศัพท์คุยกัน และสามส่งข้อความมาทางอีเมล เพียงเท่านี้คุณก็สามารถจ้างทำวิทยานิพนธ์ของคุณให้เสร็จและจบการศึกษาได้ตามความต้องการแล้ว
วิทยานิพนธ์มีคุณภาพ
นักศึกษาหลายคนจะรู้กันดีว่า งานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์เป็นอะไรที่ผ่านยากมาก ไม่ว่าจะเป็นการผ่านความคิดเห็นของอาจารย์ที่ปรึกษา หรือแม้แต่ผ่านโปรแกรมตรวจการคัดลอก และสุดท้ายผ่านคณะกรรมการในการตรวจสอบงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ เพราะแต่ละขั้นตอนจะมีการตรวจสอบอย่างละเอียด หรือแถบจะอ่านกันทุกบรรทัดจนจบหมดทั้งเล่มเลยก็ว่าได้ แล้วถ้าพบว่ามีสิ่งที่ผิดพลาดก็ส่งให้นักศึกษาทำการแก้ไขให้ถูกต้องตามระเบียบของมหาวิทยาลัยให้สมบูรณ์ ไม่สามารถที่จะอนุโลมให้ตีพิมพ์หรือผ่าน จบการศึกษาไปได้
จึงเป็นเรื่องยากมากที่จะไม่มีการแก้ไข บวกกับไม่อยากเสียเวลาในทำไปแก้ไขไปในทุกบท จึงจบเล่ม จึงอยากที่จะมีการแก้ไขให้น้อยที่สุด แล้วทำให้งานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ของผ่านและได้รับการตีพิมพ์ และจบการศึกษาให้รวดเร็ว จึงทำให้นักศึกษาที่ต้องการจะประหยัดระยะเวลาในการทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ ตัดสินใจที่จะจ้างทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์กับทางบริษัทรับทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ เพื่อหวังว่าจะได้รับงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ที่มีคุณภาพ และถูกต้องตามมาตรฐาน หรือกฎ ระเบียบของมหาวิทยาลัย เพื่อที่ตนเองจะได้จบการศึกษาได้อย่างรวดเร็ว เพราะด้วยทางบริษัทรับทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์หลายบริษัท จะมีประสบการณ์ในการทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์มากกว่านักศึกษาจบใหม่ หลาย ๆ คน โดยเฉพาะบริษัทรับทำวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ของเรา จะมีบุคลากรมีมีความรู้ ความเข้าใจ และมีประสบการณ์ ในการทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์มาหลายรูปแบบ และหลายมหาวิทยาลัย ทั้งหมาวิทยาลัยชื่อดัง หรือมหาวิทยาลัยประจำจังหวัดก็ตาม จึงทำให้เกิดความชำนาญในการทำงานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์มากกว่านักศึกษาที่กำลังจะจบการศึกษา
This entry was posted in รับทำวิทยานิพนธ์ and tagged จ้างทำวิจัย 5 บท, จ้างทำวิจัยราคาประหยัด, จ้างทำวิทยานิพนธ์, จ้างทําวิจัย, จ้างทําวิจัย ป.ตรี, จ้างทําวิจัย ราคา, จ้างทําวิจัย ราคาเท่าไหร่, จ้างทําวิทยานิพนธ์ ที่ไหนดี, ทำวิทยานิพนธ์, บริษัทรับทำวิจัย, รับ ทำ วิจัย บริหารธุรกิจ, รับ ทำ วิจัย รัฐศาสตร์, รับ ทำ วิจัย ออนไลน์, รับ ทํา วิจัย ป ตรี, รับ เขียน งาน วิจัย, รับจ้างทํา วิจัยในชั้นเรียน, รับจ้างทําวิจัย 5 บท, รับจ้างทําวิจัย 5 บท ราคา, รับจ้างทําวิจัย ป.โท, รับจ้างทําวิจัย ราคา, รับจ้างทําวิทยานิพนธ์, รับทำวิจัย, รับทำวิจัย ราคา, รับทำวิทยานิพนธ์, รับทำวิทยานิพนธ์ ราคา, รับทํา วิจัยการตลาด, รับทํางานวิจัย การตลาด, รับทํางานวิจัย ด่วน, รับทํางานวิจัย ราคาถูก, รับทําวิจัย ป.ตรี, รับทําวิจัย ป.โท, รับทําสารนิพนธ์, รับทําสารนิพนธ์ ราคา, รับวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ, ราคา รับ ทำ วิทยานิพนธ์, ราคา รับ ทำ วิทยานิพนธ์ ปริญญา เอก, ราคา รับ ทำ วิทยานิพนธ์ ปริญญา โท.

9 Check ก่อนตัดสินใจจ้างร้าน รับทำวิทยานิพนธ์ หรือ รับทำspss
การจ้างที่ท่านลูกค้ามีความจำเป็นต้องจ้างร้านรับทำวิทยานิพนธ์ หรือร้านรับทำวิจัย อาจมีมากมายหลากหลายเหตุผล เช่น ท่านไม่มีเวลา ใกล้วันถึงกำหนดส่ง บร่าๆๆๆ อีกหลายสาเหตุ เราบอกเลยตามใจท่าน เอาที่ท่านสะดวกและสบายใจ แต่เราสนใจว่าท่านจะใช้บริการเราหรือไม่ โดยจะแบ่งออกเป็น 2 กรณ๊ ดังนี้
กรณี 1. ท่านใช้บริการ ThesisTh ก็จะสนใจว่าเราจะสร้างความพึงพอใจให้ท่านได้มากเพียงใด เพราะความพึงพอใจจากการใช้บริการของท่านคือเป้าหมายอันดับสอง รองจากการทำงานอย่างมีคุณภาพและมีมาตรฐานการทำงาน ซึ่งในกรณีนี้ท่านจะไม่เสียเงินฟรี หรือถูกโกง อย่างแน่นอน เพราะเรารับผิดชอบงานให้ท่านจนจบปิดเล่ม

กรณี 2. ท่านใช้บริการร้านอื่นทั่วไป จึงเกิดคำถามในใจว่า ทำไมท่านถึงเลือกร้านที่มีคุณภาพการทำงานต่ำ หรือร้านอื่นราคาถูกกว่าก็คงไม่ใช่ เราจึงเป็นห่วงท่านที่ตัดสินใจรวดเร็ว มีข้อมูลประกอบการตัดสินใจน้อย ใจร้อน ดังนั้นก่อนท่านจะตัดสินใจเดินบนเส้นทางจ้างทำวิจัยแล้วนั้น ก็ต้อมมีการตรวจเช็ค คล้ายกับเราจะขับรถไปต่างจังหวัดไกลๆ ท่านก็จำเป็นที่จะต้องเช็คสภาพรถ ว่าพร้อมใช้งานไหม ร้านรับจ้างทำวิจัยมีความรู้ไหม จะพาเราไปยังปลายทางได้อย่างปลอดภัยไหม หรือจะพาเราไปตายกลางทาง โดยเริ่มจากเช็ครายการแรก ดังต่อไปนี้
1. ข้อมูลทั่วไป ของบุคคลหรือร้านรับรับวิจัย ประกอบด้วย ชื่อ นามสกุล, ภาพถ่าย, ที่อยู่, ปักหมุด google
2. ลงทะเบียนธุรกิจออนไลน์ จะได้รับสัญลักษณ์ DBD เมื่อคลิ๊กที่สัญลักษณ์จะมีรายละเอียดผู้ประกอบการโชว์
3. รีวิวจากผู้เคยใช้บริการ
4. การตอบคำถาม รวดเร็ว ใส่ใจไหม จริงใจหรือเปล่า ตอบตรงคำถามไม่เลี่ยงคำถาม เร่งเร้ากดดันให้จ่ายเงินไหม
5. มีใบเสนอราคา แจกแจงเงื่อนไขสำคัญให้ทราบ และชัดเจน
6. สอบถามข้อมูล แลกเปลี่ยนข้อมูล หรือความต้องการของเรามากน้อยเพียงใด
7. โทรคุย เบอร์ปกติ เบอร์ไลน์ แชทคุย ช่องทางหลักได้ไหม หรือไม่ได้ แล้วควรประเมินจากการพูดคุย ว่าปฏิกริยาความรู้สึกของเราบอกว่าไง อย่าไปฝืนตัดสินใจทันทีลองหาอีกหลายๆ ร้าน
8. มัดจำไม่ควรเกิน 50% แล้วจะต้องได้รับเอกสารการรับเงิน ควรจะเป็นเป็นสำเนาบัตรประชาชน เพราะเป็นกระดาษพิมพ์อะไรมาเราไม่สามารถยืนยัน ยกเว้นใบกำกับภาษีเต็มรูปแบบ ถ้าจ่ายเงินไปแล้วไม่มีอะไรให้ ก็ใช่เลยโดนแท้ๆ
9. สำเนาบัตรหรือใบกำกับภาษีต้องเป็นชื่อเดียวกับชื่อบันชีที่เราโอนเงินไป

รับทำธีสิสมีอยู่จริง ทุกคนรู้ โลกรู้ : ทำไมการจ้างทำวิทยานิพนธ์ยังคงอยู่ในสังคมไทย?

IS ธีสิส รายงานวิชาการ งานวิจัย สิ่งเหล่านี้ล้วนทำให้ใครต่อใครเสียน้ำตามากมาย แถมยังต้องทุ่มเทพลังกาย พลังใจ จนเบิร์นเอ้าต์กันไปมากมายก็มี และอาจทำให้ใครบางคนเลือกไปใช้ทางลัดจากการจ้างทำ

ซึ่งการจ้างทำธีสิสมีอยู่จริง และคุณสามารถเสิร์ชหาในกูเกิ้ลได้โดยง่ายและมีมากมายให้เลือกจนเหมือนธุรกิจนี้เป็นสิ่งที่ทำกันจนเคยชิน บางแห่งให้ข้อมูลว่าทำมาเป็นสิบปี โดยราคาก็จะเริ่มต้นตั้งแต่หลักพันไปจนถึงหลักแสน มีการรับทำตั้งแต่ช่วยคิดหัวข้อ หรือทำเป็นบทๆ หรือจะให้ทำทั้งเล่ม นอกจากนี้ก็ยังมีการช่วยติวการสอบวิทยานิพนธ์ เผื่อเตรียมตอบคำถามกับอาจารย์ โดยระยะเวลาในการรับจ้างทำอยู่ที่ประมาณ 30 วัน โดยบางแห่งมีการอ้างว่าการรับทำวิทยานิพนธ์ไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมาย แต่เป็นเพียงผู้ช่วยค้นคว้าข้อมูล และทำให้ผู้ระบบริการไม่ต้องเสียเวลาในการทำงาน

อย่างไรก็ตามมีกฎหมายจาก พรบ. การอุดมศึกษา พ.ศ. 2562 ที่กล่าวไว้เกี่ยวกับการจ้างวานทำวิทยานิพนธ์ คือ
“มาตรา 70 เพื่อประโยชน์ในการรักษามาตรฐานการอุดมศึกษา หลักธรรมาภิบาล และความซื่อสัตย์สุจริตทางวิชาการ ห้ามมิให้ผู้ใด จ้าง วาน ใช้ให้ผู้อื่นทำผลงานทางวิชาการเพื่อไปใช้ในการเสนอเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาในหลักสูตรการศึกษาระดับอุดมศึกษาหรือเพื่อไปใช้ในการทำผลงาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการขอตำแหน่งทางวิชาการ หรือเสนอขอปรับปรุงการกำหนดตำแหน่ง การเลื่อนตำแหน่ง การเลื่อนวิทยฐานะหรือการให้ได้รับเงินเดือนหรือเงินอื่นในระดับที่สูงขึ้น ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีประโยชน์ตอบแทนหรือไม่ก็ตาม
ห้ามมิให้ผู้ใดรับจ้างหรือรับดำเนินการตามวรรคหนึ่ง เพื่อให้ผู้อื่นนำผลงานนั้นไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่ง เว้นแต่เป็นการช่วยเหลือโดยสุจริตตามสมควร
มาตรา 77 ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 70 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”
ซึ่งบางครั้งธุรกิจนี้ก็หลบเลี่ยงการใช้คำพูดว่าเป็นการจ้างทำวิทยานิพนธ์ตรงๆ โดยไปใช้คำว่า ‘ให้คำปรึกษาในการทำวิจัย วิเคราะห์ข้อมูล’ เพื่อให้สามารถจดทะเบียนการทำธุรกิจอย่างถูกกฏหมาย และทำให้เรายังคงเสิร์ชเจอได้ง่ายๆ
คำถามที่เกิดขึ้นก็คือ อะไรทำให้ธุรกิจนี้เติบโตในโลกของการเรียนการศึกษาในไทย

ใบปริญญา = ใบเบิกทาง
ในประเทศที่ใบปริญญาคือใบเบิกทางสู่การยกระดับฐานะทั้งการงาน การเงิน หน้าตา ชื่อเสียง จึงไม่แปลกที่การเรียนจบสูงๆ ได้ใบปริญญาหลายใบ หรือจบปริญญาเอกให้ได้ จะเป็นสิ่งที่หลายคนต้องการ ซึ่งหากการเรียนในระดับที่สูงขึ้น ไม่ได้มาจากความต้องการในการเรียนรู้ หรือสนใจเรื่องราวใดเป็นพิเศษ ความอยากหรือความสนใจในการเรียนหรือทำวิทยานิพนธ์จึงชวนให้หมดพลังโดยง่าย เพราะมองไม่เห็นว่าจะต้องทุ่มเทพลังไปเพื่ออะไร เป้าหมายจึงกลายเป็นทำยังไงก็ได้ให้ได้ปริญญามาครอบครอง
และเพราะการทำงานวิจัยนั้นต้องใช้พลังงานมหาศาลนั่นเอง ทำให้ธุรกิจเหล่านี้เกิดมาเพื่อรองรับความสะดวกสบายเหล่านั้น

ซึ่งเป็นอีกครั้งที่เราอาจะต้องกลับมาทบทวนเป้าหมายของการเรียนในระดับสูงว่าเราเรียนไปเพื่ออะไร หรือสิ่งนี้กำลังสะท้อนระบบการศึกษาที่ล้มเหลวเมื่อผู้เรียนไม่ได้ต้องการความรู้ แต่ต้องการความสำเร็จมากกว่า ทั้งๆ ที่ การทำวิทยานิพนธ์นั้นเป้าหมายไม่ใช่เพื่อให้ได้รูปเล่มสำเร็จ แต่คือการค้นคว้าและความเข้าใจที่เกิดขึ้นในระหว่างทางที่นั่งทำวิทยานิพนธ์ แต่เพราะรูปแบบวิธีคิดที่ไม่ได้เน้นไปที่ว่าคุณได้เรียนอะไร แต่กลับเน้นไปที่คุณจบระดับไหน จึงกลายเป็นหล่มทางการศึกษาที่ทำให้ธุรกิจเหล่านี้เกิดขึ้นมาเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของใครบางคน

‘ระบบ’ ที่อาจยังขาดการตรวจสอบ
โดยตามปกติแล้วเวลาส่งวิทยานิพนธ์ แต่ละมหาวิทยาลัยก็จะมีเกณฑ์หรือวิธีการในการตรวจสอบวิทยานิพนธ์นั้นๆ โดยมีทั้งอาจารย์ที่เป็นที่ปรึกษาที่จะคอยเช็กความคืบหน้าเสมอ ซึ่งจะรู้จักตัวคนทำเป็นอย่างดี นอกจากนี้ก็ยังมีกรรมการในการสอบวิทยานิพนธ์ ซึ่งจะช่วยคัดกรองคนที่อาจไปจ้างทำมาได้ผ่านการสอบและตอบคำถาม เกี่ยวกับวิทยานิพนธ์นั้นๆ แต่ก็ยังมีวิทยานิพนธ์ที่ผ่านการจ้างทำหลุดรอดออกมา
จากการสำรวจของเรา มีผู้ให้บริการแห่งหนึ่งอ้างว่ารับทำวิทยานิพนธ์แล้วกว่า 2,500 เล่ม แปลว่าในโลกวิชาการอาจมีงานที่มาจากการจ้างเป็นจำนวน ซึ่งส่งผลต่อคุณภาพของฐานข้อมูลวิชาการในไทยอีกด้วย ซึ่งสิ่งที่ควรตั้งคำถามต่อไปคือ กระทรวงอุดมศึกษาเองมีขั้นตอนหรือออกแบบระบบยังไงให้การตรวจสอบวิทยานิพนธ์นั้นสามารถคัดกรองวิทยานิพนธ์ที่ผ่านการจ้างได้ และทำให้ผู้ที่สามารถจบการศึกษาในระดับสูงนั้นมีคุณภาพอย่างแท้จริง

การพึ่งพาแต่อาจารย์และมหาวิทยาลัยอาจจะยังไม่เพียงพอ แต่จำเป็นต้องไปให้ถึงระบบการตรวจสอบที่มาจากองค์กรที่เชื่อถือได้ เพื่อให้วงวิชาการได้รับวิทยานิพนธ์ หรืองานด้านวิชาการมีศักยภาพที่ดีพอ ซึ่งจะเป็นแหล่งข้อมูลในการขับเคลื่อนสังคมต่อไป ไม่ใช่มีเพียงแต่งานวิจัยที่ไม่รู้จะนำมาปรับใช้กับการแก้ไขปัญหาหรือทำความเข้าใจสังคมได้อย่างไร

เพราะสุดท้ายเป้าหมายของการเรียนคือความรู้ที่เชี่ยวชาญ และการสร้างองค์ความรู้ใหม่ๆ ก็จะช่วยผลักดัน แก้ไข ทำความเข้าใจสังคมจนนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงได้ แต่ถ้าปัญหาการทำวิทยานิพนธ์ยังคงตกอยู่วังวนของความต้องการเพียงแค่ใบปริญญา แต่ไม่สนใจความรู้เนื้อหาที่ได้รับ สุดท้ายแล้วก็กลับไปสู่คำพูดที่ว่าการศึกษาไทยกำลังจะล้มเหลว?

เคล็ดลับการเขียนบทตวามวิจัย
ความเป็นมาและความสำคัญ

  การเขียนบทความวิชาการเพื่อลงตีพิมพ์ในวารสารของอาจารย์ในวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสวรรค์ประชารักษ์ นครสวรรค์ เป็นวิธีการหนึ่งที่จะเผยแพร่องค์ความรู้จากการวิจัยและจากการศึกษาค้นคว้าของอาจารย์ไปสู่สาธารณชน ซึ่งบทความวิชาการในที่นี้หมายถึง บทความจากผลงานวิจัย หรือบทความวิชาการที่ได้จากการศึกษาค้นคว้า แสดงแนวคิดเชิงวิชาการอย่างเป็นระบบของผู้เขียน ซึ่งผู้อ่านที่อยู่ในสาขาวิชาการหรือวิชาชีพนั้นสามารถตัดสินใจได้ว่าข้อมูลที่ได้รับจากการอ่านจะนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างไร

  ในปีการศึกษา 2557 วิทยาลัยพยาบาล บรมราชชนนีสวรรค์ประชารักษ์ นครสวรรค์ มีการเผยแพร่ผลงานวิจัย และผลงานวิชาการยังไม่เป็นไปตามเป้าหมายของเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพองค์ประกอบที่7 ตัวบ่งชี้ที่ 7.2  การพัฒนาสถาบันสู่สถาบันการเรียนรู้  งานจัดการความรู้จึงได้จัดให้มีกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในเรื่องการเขียนบทความวิชาการลงตีพิมพ์ในวารสารขึ้น เพื่อหาแนวทางปฏิบัติที่ดี เผยแพร่ไปสู่อาจารย์ทุกคนให้ใช้เป็นแนวทางในการเขียนบทความวิจัย /บทความวิชาการ เพื่อตีพิมพ์ในวารสารต่อไป

  แนวปฏิบัติที่ดีในการเขียนบทความวิชาการลงตีพิมพ์ในวารสาร

  1. การเตรียมตัวเขียนบทความ อาจารย์ควรปฏิบัติดังนี้

  1.1อ่านนโยบายและวัตถุประสงค์ของวารสาร เพราะขอบเขตเนื้อหางานวิจัย / บทความวิชาการ

จะต้องสอดคล้องกับนโยบายการจัดทำ หรือการจัดพิมพ์ของแหล่งเผยแพร่

อ่านคำแนะนำสำหรับผู้เขียนบทความที่เจ้าของวารสารนั้นให้คำแนะนำไว้ และปฏิบัติตาม
คำแนะนำนั้น ๆ อย่างเคร่งครัด

อ่านแนวทางการประเมินคุณภาพของบทความ งานวิจัยที่นำมาเขียนต้องมีคุณลักษณะของ
งานวิจัยที่ดี เช่น มีคุณค่า มีความใหม่ น่าสนใจ ถูกต้อง เป็นต้น

        1.4ควรอ่านและศึกษารูแบบการเขียนบทความจากวารสารหลายๆฉบับเพื่อเป็นแนวทางการเขียนและสร้างแรงบันดาลใจ

1.5ประเมินงานของตนเองตามเกณฑ์คุณภาพที่กำหนดนั้น

     2. การเขียนบทความวิจัยที่มีคุณภาพอาจารย์ควรปฏิบัติตามหลักการดังนี้

มีประเด็นหรือแนวคิดทางวิชาการที่ชัดเจน
มีความทันสมัย และวิเคราะห์เป็นไปตามแนวคิดและทฤษฎีที่เหมาะสมและชัดเจน
มีทัศนะของผู้เขียนบนฐานของข้อเท็จจริงทางวิชาการ
ควรค้นคว้าอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลที่หลากหลายและเชื่อถือได้
ควรใช้ศัพท์และภาษาทางวิชาการที่ถูกต้องเหมาะสม
มีการนำเสนออย่างเข้าใจง่าย
หาแหล่งเผยแพร่บทความอาจารย์ควรปฏิบัติตามแนวทางดังนี้
3.1แหล่งเผยแพร่บทความวิจัย ได้แก่ วารสารวิชาการ และการประชุมสัมมนาทางวิชาการ ซึ่งควรเป็นที่

ยอมรับของนักวิชาการในสาขาวิชานั้น ๆ โดยแหล่งเผยแพร่จะต้องเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานที่เกี่ยวข้อง จึงจะช่วยเพิ่มความสำคัญและสร้างคุณค่าของงานวิจัย

บทความวิจัยที่จะเผยแพร่ต้องเป็นบทความวิจัยที่ใหม่ ไม่เคยตีพิมพ์ที่ใด ซึ่งแหล่งเผยแพร่บทความ
วิจัยหลายแหล่งจะระบุไว้ว่าในการเสนอต้นฉบับเพื่อตีพิมพ์เผยแพร่ จะต้องไม่เคยหรืออยู่ในระหว่างการนำเสนอเพื่อตีพิมพ์เผยแพร่ในแหล่งอื่น ดังนั้นบทความวิจัยเรื่องเดียวกันจะทำได้เพียงครั้งเดียว ไม่สามารถลงซ้ำ

องค์ความรู้ของผู้วิจัย/ ผู้ที่จะพิมพ์เผยแพร่ต้องรู้ลึกซึ้งในเรื่องนั้น
3.4 เลือกวารสารเป้าหมายหรือวารสารที่ต้องการตีพิมพ์ ควรสอดคล้องกับชื่อบทความ

หาบุคคลที่สามารถช่วยเหลือได้ นำเข้าสู่ช่องทางของวารสารได้ถูกต้อง
สร้างเครือข่ายสำหรับนักวิจัยที่อยู่ในความสนใจเหมือนกัน
ส่วนประกอบของบทความที่อาจารย์ควรรู้
4.1 ส่วนประกอบของบทความวิจัย

1) ชื่อเรื่อง การตั้งชื่อเรื่องต้องกระชับ และแสดงถึงภาพรวมของเนื้อหาทั้งหมด โดยไม่จำเป็นต้อง

เป็นประโยค แต่ที่สำคัญต้องตั้งชื่อให้ได้ตามความหมาย

  2) ชื่อผู้เขียน ต้องระบุชื่อผู้เขียน และผู้ร่วมเขียน หรือผู้ร่วมวิจัย

 3) บทคัดย่อ การเขียนบทคัดย่อมีความสำคัญมาก ควรเป็นส่วนสุดท้ายที่จะเขียน โดยมีความ

ยาวประมาณ 300 คำ หรือ10-15 บรรทัด เพราะถ้าเขียนยาวกว่าที่กำหนด จะถูกตัดส่วนเกินทิ้งไป ซึ่งอาจทำให้ใจความสำคัญขาดหายไป จึงควรเขียนให้ได้สาระสำคัญของเรื่องภายในความยาวที่กำหนดไว้

       4)บทนำ/ หลักการและเหตุผล ควรระบุความสำคัญของปัญหา 1-2 ย่อหน้า มีการร้อยเรียง

เนื้อหาอย่างเชื่อมโยงไม่ใช้วิธีการตัดต่อ หรือปะติดปะต่อ การเขียนควรให้ได้ข้อความที่แสดงถึงการลื่นไหลของความคิด เช่น ในหนึ่งย่อหน้า ควรมีประโยคแรกเป็นประโยคหลัก ตามด้วยประโยคสนับสนุน และลงท้ายด้วยประโยคสรุป เป็นต้น และต้องกล่าวถึงเหตุผลที่ศึกษาวิจัยในเรื่องดังกล่าวซึ่งเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ ต่อจากนั้นในย่อหน้าที่ 3 หรือ 4 ให้เขียนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ซึ่งจะทำให้ผู้อ่านได้ทราบความรู้เดิมของเรื่องที่วิจัยนั้น และใช้ประโยชน์ในการอภิปรายผล

5)ระเบียบวิธีวิจัย ควรระบุเกี่ยวกับ ประชากรที่ศึกษา ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง

เครื่องมือวิจัย วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล

6)ผลวิจัยควรเขียนข้อค้นพบ และสถิติที่สำคัญ ควรรายงานผลตามวัตถุประสงค์การวิจัย เช่น

อธิบายตัวแปรแต่ละตัวแปร แล้วนำเสนอความสัมพันธ์ของตัวแปรที่ศึกษา ในรูปแผนภูมิ ตาราง หรือ บรรยายเป็นความเรียง เป็นต้น

     7)อภิปรายผลและข้อเสนอแนะการอภิปรายข้อค้นพบ  อภิปรายความ

สอดคล้องหรือความขัดแย้งกับสมมติฐาน หรือทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง หรือเปรียบเทียบกับผลวิจัยอื่น โดยเฉพาะที่มีผลแตกต่างกัน สำหรับข้อเสนอแนะ ควรเขียนข้อเสนอแนะที่ได้อย่างชัดเจน และหากผลวิจัยครั้งนี้ไม่สามารถตอบคำถามวิจัยได้ ควรเขียนข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยครั้งต่อไป

        4.2 ส่วนประกอบของบทความวิชาการ

            1) ชื่อเรื่อง       2) บทคัดย่อ   

3) บทนำหรือคำนำ          4) วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง 

5) กรอบแนวคิด (ถ้ามี)      6) การนำเสนอแนวคิด

            7)บทสรุป       8) เอกสารอ้างอิง

  5. ขั้นตอนการเขียนบทความ อาจารย์ควรปฏิบัติดังนี้

        5.1 เลือกเรื่องที่ผู้เขียนสนใจ  มีแหล่งค้นคว้าหรือหาข้อมูลสนับสนุนงานเขียน

        5.2 กำหนดจุดมุ่งหมายโดยกำหนดให้ชัดเจนว่าเขียนเพื่ออะไร และเขียนให้ใครอ่าน

        5.3กำหนดแนวคิดสำคัญ  หรือประเด็นสำคัญ  หรือแก่นของเรื่องที่จะนำเสนอผู้อ่าน

        5.4 ประมวลความรู้  แนวคิด  ทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง โดยค้นคว้าหาข้อมูลจากแหล่งความรู้ต่างๆให้เพียงพอที่จะเขียน

        5.5วางโครงเรื่อง  กำหนดแนวทางการเขียนว่าจะนำเสนอสาระสำคัญ  แยกเป็นกี่ประเด็นใหญ่ๆ  มีอะไรบ้าง ในประเด็นหลักมีประเด็นย่อยๆ  มีตัวอย่าง มีเหตุผลเพื่อสนับสนุนประเด็นหลักอย่างไร

        5.6 การเขียน อาจารย์ควรดำเนินการดังนี้

              1) ขยายความข้อมูลในแต่ละประเด็น  มีการอธิบาย  ยกเหตุผลประกอบ  กล่าวถุงข้อมูลประกอบ  อาจเป็นสถิติ  ตัวเลข  ตัวอย่างเหตุการณ์  เป็นต้น

              2) เขียนคำนำและสรุปด้วยกลวิธีที่เหมาะสมกับประเภทของเนื้อหาบทความ

              3)ควรเลือกใช้ภาษาให้เหมาะกับจุดมุ่งหมายการเขียน  ประเภท และเนื้อหา

              4)ความยาวของบทความไม่ควรเกิน 10 หน้าของวารสาร

              5)ลงรูปที่จำเป็น  แต่ละรูปควรมีคำอธิบายอยู่ใต้รูปด้วยว่าเป็นอะไรใช้ทำอะไร  หรือต้องการแสดงให้เห็นอะไร

              6) เขียนคำสรุป  การเขียนไม่จำเป็นต้องขึ้นหัวข้อย่อยว่า  “สรุป” เพราะเมื่อใดที่เนื้อหาหมดหรือสิ้นสุดของบทความแล้ว ย่อมหมายถึงการสรุป 

ข้อเสนอแนะ

  1.สิ่งสำคัญที่ทำให้ประสบความสำเร็จในการเขียนบทความคือ  ๆไม่ท้อถอยเมื่อต้องปรับปรุงแก้ไขบทความ

  2.อาจารย์ที่ไม่มีประสบการณ์เขียนควรมีที่ปรึกษาหรือเขียนเป็นทีม

  3.ผู้รับผิดชอบเรื่องการเผยแพร่ผลงานวิชาการของอาจารย์  ควรจัดหาแหล่งเผยแพร่ หรือวารสารที่เป็นที่ยอมรับในวงวิชาการแล้วประชาสัมพันธ์ให้กับอาจารย์ทราบเป็นระยะ

.

………………………………………………